Geseënde Kersfees

Vandag het ons die mooiste dag gehad. As dit nie vir al die kaal bome was nie, sou ek skaars kon glo dit is Winter, so gematig was die weer en so lekker het die son geskyn. 

Na 'n lekker cinnabun vir ontbyt moes ons sommer dadelik my nuwe kamera gaan uittoets met 'n stappie om Fleet Pond. Met die kamera se 60x zoom, kan ons omtrent nou die voëls en diere bekyk. Die stappie was so aangenaam - dit het gevoel of die hele Fleet dieselfde idee gehad het en almal was daar met vriendelike glimlagte en opgewonde "Merry Chrismas" groete.

Om Kersete vir twee te maak, is nie altyd so maklik nie. Ons het maar 'n baie klein Gammon gemaak met lekker aartappels en groente rys roerbraai. Mnr. Kaalvoet is altyd so lief vir Gammon, so ek deel graag die BBC Food se Traditional Honey Glazed Gammon. Die resep is natuurlik vir 'n veel groter stuk vleis, maar ek pas dit maar aan tot wat ek het.

Heuning en Mosterd Gammon Resep

2-4kg Ongerookte beenlose Gammon

2 Uie

2 Wortels

4 Loerier blare

Naeltjies

4 Eetlepels Heuning

4 Eetlepels Mosterd

Plaas die vleis in 'n groot swaarboom kastrol met 'n deksel. Bedek met koue water en bring tot kookpunt. Skuim sal vorm en dit moet afskep word. Kook totdat daar geen meer skuim is nie. Dreineer.
Voeg die gekapte groente en blare tot die vleis, bedek weer met koue water en bring weer tot kookpunt. Sit 'n deksel op en laat die vleis prut vir 20min vir elke 500g van vleis. Laat dan die vleis afkoel vir 15 minute.

Voorverhit die oond tot 200 grade. Verwyder die vel met 'n skerp klein messie, maar behou so veel as moontlik van die vet. Sny dan die vet 'n diamant patroon en druk die naeltjies in elke kruis. Borsel met helfte van die mosterd mengsel.

Plaas in die oond vir 10 minute. Haal dit dan uit en borsel met die res van die mengsel en bak vir 'n verdere 15 minute. 

Die vleis is reg as die vet mooi gebraai is. As dit te bruin begin lyk, sit gerus 'n stukkie foelie oor. Haal 15 minute voor die ete uit om die vleis te laat rus. 

Ek het sommer die stukkie vel in die oond gegrill om vir Mnr. Kaalvoet 'n bietjie crackling te voer. Die buurvrou het ook 'n bordjie gekry en ons het sommer vir 'n laat middag stappie ook gegaan.

Ons hoop al ons vriende, familie en vriendelike blogger kennisse sal 'n wonderlike Kersfees en 'n voortreflike Nuwe Jaar hê. Ons drink solank 'n lekker glasie Kaapse rooiwyn op julle.

Ys ys ys

Dis nie die gewone dame nie wat vandag skryf nie, sy loop in die verre rond en Mr. Kaalvoet moet maar instaan, en ek is besig om die plek oor te neem.

Laas naweek het ek besluit om uit te kom want buite was dit sonnig, vars, en dinge was met 'n lagie ys bedek.

Dis soms sommer mooier as sneeu!

By die vlei, waar mens oor 'n loopplank moet gaan om by die water uit te kom, het ek hierdie geneem.

Na 'n wyle in die winter son, het alles weer ontdooi en was die wêreld weer vol kleur.

Met my geluk was daar ook 'n volmaan wat ek toe darem kon afneem daardie naweek. Hierdie naweek het ek beoog om te staar na Jupiter terwyl die Geminid Meteoor Reen aan die gang was. Teen die tyd dat Jupiter sy gesig wys, het my C6 en die oogstukke al 'n bietjie begin vries en ook opwasem. Jupiter se rooi bande kon ek darm sien, maar dit was maar dof. Toe pak ek dit maar op en verkyk my verder aan die meteore. 40! Dit was genoeg vir die aand en ek het selfs die kampstoel uit gehad, 'n mus, hoodie, handskoene, jas, boots, kombers en 'safety goggles' vir die vriesende oë. So sien ek dis nog 'n super helder aand en ek is oppad bed toe. Dalk nog net 'n paar. Ek sit toe sommer op die grond en kyk by die vensters uit na 'n verdere 10 meteore. My handige TS70 het my besig gehou met die Pleiades en die Orion nebula tussen die meteore deur. Dit was die beste in 'n lang tyd...

Fleet Verkenning

Ons woon nou al vir net oor die twee maande hier in Fleet en ten spyte van die koms van Winter, het ons steeds 'n paar lekker dae gehad om die area te verken. Ons is baie bevoorreg om naby 'n paar heerlike plekke te woon waar mens lekker lank kan stap. Ek kan nie wag om te sien hoe dit hier gaan lyk in die Lente nie, maar ek is ook seker dit gaan pragtig wees as ons 'n bietjie sneeu kry hierdie Winter.

Fleet Pond

Fleet pond is die grootste varswater massa in Hampshire en die reservaat waarin dit geleë is beslaan amper 55 hektaar van verskeie habitatte soos woude, heide bos, moerasse en rietbeddings. Dis net 'n myl se stap van ons huis af en 'n heerlike plek om te gaan verken. 

Ek het nou al 'n paar keer in die dag soontoe gegaan om die swane, ganse en eende te gaan voer en het ook al saam met Mr Kaalvoet oor naweke daar gaan verken. Die woude rondom die dam is nou so mooi met die herfs blare en met die mis wat soms so oor die water hang, is dit baie pragtig daar. Nie net is daar al die mooi watervoëls nie, daar is ook eekhorings, hasies, naaldekokers en 'n verskeidenheid voëls. Ek het selfs 'n varswater kreefie in 'n stroom gewaar. Hierdie tyd van die jaar groei daar ook oral sampioene en ander fungi. 

As daar nou een ding is wat ek nie kan weerstaan op so 'n stappie nie, is dit om die swane af te neem. Hulle is vir my so mooi en dan blyk hulle nog lief te wees vir die kamera ook. Al het ek nie eens brood nie, en het die ander voëls al lankal verdwyn, dan hang die swane nog uit om afgeneem te word.

Minley Wood

In die ander rigting vanaf ons huisie, kan mens weer langs 'n stroom afstap, oor 'n agterpad wat oor die M3 strek, en dan loop tot in Minley Wood. Dit is 'n mengsel van woude, bos paaidjies en velde. Dit is 'n entjie se stap, maar die pad self is mooi en die bestemming die moeite werd. Hierdie woud is sommer baie groot en strek tot in ander woude en bosse en mens sal sweerlik tot geen einde kan gaan stap hier. Ek het onlangs oor die 10km daar gaan stap met geen mens of einde in sig nie. 

Die weermag gebruik wel al die bosse en woude rondom Fleet vir opleiding, aangesien 'n hele paar kasernes en Sandhurst (The Royal Military Academy) naby geleë is. Dit is dus nie vreemd om in hulle vas te loop as mens hier gaan stap nie. Net die ander dag het ek op 'n groep afgekom wat besig was om te leer hoe om slote te grawe en doringdraad uit te rol. Die soldate hier is altyd baie gaaf en salueer mooi as jy groet.

Mens kom ook oral op bordjies af wat jou waarsku om nie met vreemde voorwerpe te peuter nie. Die eerste keer het was ek bekommerd dat dit dalk beteken mens kan nie daar stap nie, maar nou dan ons al meer van die omgewing gesien het besef ek die bordjies is oral in en om Fleet en nabygeleë dorpe en nie veel om oor bekommerd te wees nie. Ek bly maar net op die paadjies en sal nie daarvan droom om te karring aan vreemde dinge wat dalk daar mag rondlê nie. 

Minley Wood is behoorlik bedrywig met al die diertjies en voëls wat daar woon. Ek het een oggend in die mis op die mooiste prentjie afgekom. 'n Stroompie met groen grasbanke omring met hasies en pragtig gekleure fisante, blue tits en groen houtkappers. Dit het skaars werklik gevoel. Ek het ongelukkig nie die keer my kamera by my gehad nie, wat 'n jammerte is.

Ek kan sien dat ons nog in die toekoms baie tyd hier gaan spandeer en die area rondom Fleet baie gaan geniet. Nou moet die weer net saamspeel, ander moet ons maar wag tot Lente.

Nuwe Geveerde Vriende

By ons vorige woonstel het ek jare gesukkel om voëls na ons tuin toe te lok. Met soveel katte in die omgewing, was dit nie maklik nie, maar ek het darm so 'n gereëlde groep Duiwe, 'n paar Magpies, 'n paar Blackbirds en die oulikste Robins gehad. Die Robins was my gunsteling, hulle is sommer vanself baie mak hier in Engeland en kom kyk altyd wat mens doen wanneer mens in die tuin werk en sal sommer so kort op jou hakke hop om enige wurms te kry wat jy dalk opgrawe. Ek was nogal hartseer om hulle agter te laat, maar een van die dinge wat my aangetrek het tot ons nuwe plekkie was die voëls wat ek in die bome kon hoor sing. 

By ons vorige woonstel hoef ek net een of twee keer 'n week 'n bietjie kos uit te gesit het, want die voëls het nie baie gereeld gekom nie en ook nooit lank gebly nie. Een van die eerste dinge wat ek moes uitpak by ons nuwe plek was die voëlstaander en dit het nie lank geneem nie, toe is my tuin sommer baie gewild. Nou sit ek amper twee keer 'n dag kos uit en weet ek sal moet wiele aandraai as ek nie te veel geld wil uitgee nie. 

Robin
The gardeners friend & the UK's favourite bird.
Aggressively territorial, yet synonymous with Christmas.

Die Robins hier is net so nuuskierig en kom sit en kyk vir my as ek buite is. Elke oggend en laat middag kom hier swerms Blue Tits en Mossies aan. Die Blue Tits hang aan ons nuwe grondboontjie voerder en die Mossies hop op die grond rond en kry al die krummels. Die Robins is baie territoriaal en bevlieg gereeld die Blue Tits, maar die woerts dan net weg en wag net weer sy kans af om terug te kom. Party oggende hoor ek so 'n geklop aan my kamervenster op die boonste vloer en as ek dan versigtig loer, kan ek die Blue Tits uitvang wat daar hang en wie weet wat eet. 

Blue Tit
One of the UK's most colourful and recognisable birds.

Nuuskierige Magpies en raserige Spreeus kom ook hier aan. Die spreeus kom in sulke trosse hang aan ons bome en skel op mekaar terwyl die Magpies rats vat wat hulle wil hê en dan vinnig weer verdwyn. Die Magpies sal seker later meer rustig raak en langer bly.  

Blackbird

Magpie

Die Blackbirds is weer baie lief daarvoor om ons waterbak te kom besoek en krap die blare in die beddings om. 

Een of twee groot duiwe kom ook so nou en dan kuier. Hulle is nog maar baie skaam, en vlug met 'n groot geklap van vlerke as hulle mens raaksien, maar in my ondervinding kry jy gewoonlik 'n oorlas van duiwe as hulle eers besef dit is veilig. Die Woodpigeon is die grootste duif wat jy kry hier en hulle kan hope kos op een slag eet. Hulle is ook so swaar dat ek soms vrees vir die stabiliteit van my voëlstaander. 

Woodpigeon
The UK's largest and most common pigeon.

Vanoggend het ek ook 'n Goldfinch gesien. Hulle is baie mooi en ek hoop om meer van hulle te lok in die toekoms. Dan is daar 'n ander voëltjie wat ek nog nie heeltemal geidentifiseer het nie, dis of 'n Marsh Tit of 'n Coal Tit. Die twee voëltjies lyk so dieselfde, dis maar moeilik om hulle uit te ken. Ek wonder wat hier nog gaan opdaag. 

Gold Finch

Ek en Manlief sit gereeld in die sitkamer en staar soos swape by die deur uit na die gewoel in ons tuin. Dis sommer baie lekker. Ek sukkel nog om hul afgeneem te kry - blykbaar weet hulle die verskil tussen ek wat net sit en kyk en ek wat sit en kyk met 'n kamera - ek het dus die prentjies geleën vanaf die RSPB se webtuiste: www.rspb.org.uk

Sterre Kamp

Teen die tyd wat Mr. Kaalvoet Donderdag by die huis opgedaag het, was ek al spierwit en baie siek. Ons het onlangs na 'n nuwe area getrek en het baie gesukkel om 'n dokter te kry om my te sien. Gelukkig kon ons Vrydag 'n afspraak reël en het hulle my met 'n virale infeksie in my middeloor gediagnoseer. Die gevolg was erge vertigo, wat ek nie my ergste vyand sal toewens nie. Eers was ek net siek en het ek nie omgegee of die wêreld vergaan nie, maar soos die pille ingeskop het, was ek bitter spyt dat ek nou juis moes siek raak op die naweek wat ons sou vertrek na manlief se Sterre Kamp. Eers wou hy niks hoor van dat ons gaan nie, maar ek het net nie kans gesien om die hele naweek hier rond te lê nie - mens kan mos maar in 'n tent ook lê en siek voel.

Star Party is die grootste samekoms van amateur sterrekundiges in die VK. Almal het die naweek wat pas verby is bymekaar gekom by Kelling Heath, in Norfolk, om die naweek saam te kamp, sterre te kyk en lekker te gesels.  Ons het hopeloos te laat vertrek, met die dat ek so siek was, en het in die stik donker nag daar aangekom. Aangesien Kelling Heath spesifiek gekies word omdat dit so besonder donker daar is, daar geen ligte op die kamp is nie en slegs rooi lig deur kampers toegelaat word, was dit sommer baie donker toe ons moes tent opslaan. Na die tyd het van die mense kom gesels en geskerts oor ons twee wat so in die donker 'n tent kon opslaan. Ek weet nie waaroor hulle meer verbaas was nie, die opslaan of die hoeveelheid goed wat uit ons klein karretjie gekom het.

Met die rondkyk die volgende oggend, was ek nie seker hoe ons dit gedoen het nie, maar die aangesig van die hemelruim die vorige aand, het dit alles die moeite werd gemaak. As iemand wat al baie in die Karoo en aan die Weskus vakansie gehou het, moes ek al sweerlik die sterre so gesien het, maar dit het omtrent gevoel soos die eerste keer wat die melkweg soos 'n wit waas bo my gestrek het en elke ster so onsettend helder geblink het. 

Die kampers het van heinde en verre kom, almal met teleskope van groot tot klein. Sommige het daar opgedaag met rekenaars en groot kameras en dit was omtrent 'n belewenis om al die tegnologie so te sien rond staan op 'n kampplek in die middel van nêrens. Almal was vriendelike en behulpvaardig en het lekker saam gesels. Ons het sommer klaar plek bespreek vir volgende jaar en sal almal dan weer volgende jaar sien - ons hoop maar vir 'clear skies'. 

Kelling Heath was absoluut lieflik met oor die 270 hektaar woude en oop heidelande. Sommer met ons aankoms moes ons eers stop vir bokkies om oor die pad te stap en elke nag kon jy hoor hoeveel uile in die bome woon. Geleë naby die Norfolk kus, kon ons lekker die strand dorpies besoek en vir die mense waai wat op die bekende stoomtreine daar ry. 

Terug by die huis is ons steeds besig met uitpak en regpak na ons trek. Harde werk, maar op die ou einde tog die moeite werd. Ons nuwe plekke is baie stil, ons tuin is vol voeltjies en selfs 'n padda het al by my waterbak 'n draai kom maak. Ons vertel weer meer 'n volgende keer.  

Dis Heerlike...Herfs

Vandag sou ek terug in Suid-Afrika mense groet met 'n 'Gelukkige Lentedag', maar hier in Engeland is dit natuurlik vandag die begin van Herfs. Soos elke seisoen aanbreek, dink ek by myself dat ek eintlik die meeste van 'hierdie' seisoen hou. 

Met die begin van Winter sien ek so baie uit na die moontlikheid van sneeu en al die lekker rondlê. Wanneer Lente kom is ek weer moeg vir die lang winter en sien ek so baie uit na al die pragtige blomme wat oral opspring en die warmer weer. In Somer is my tuin vol groente en vat ek enige kans om in die see te gaan swem en in die son rond te stap. 

Ek kan nie onthou dat ek ooit veel gehou het van Herfs in Suid-Afrika nie, maar hier in Engeland is dit vir my spesiaal. Baie maal is die einde van die Somer maar nat en glad nie so lekker nie (soos hierdie jaar ook die geval was), maar dan word jy verras met 'n warm begin aan die herfs en is September een van die mooiste maande met sulke oop blou, windstil dae. Alhoewel dit al hoe kouer raak, raak die lug net al hoe blouer. In die lande staan alles ryp en gereed om in te bring vir die winter. Langs die paaie wat ek stap staan die appel- en peerbome vol ryp vrugte en die bosse vol bessies. My grasperk is op sy mooiste groen en my tamaties is bloedrooi. Mens voel hoe jy vanself rustiger raak en stilstaan om die wereld te bekyk.

Hierdie laaste twee paragrawe van Edgar Albert Guest se 'It's September', som so mooi op hoe ek voel:

It's September, and a calmness and a sweetness seem to fall 

Over everything that's living, just as though it hears the call 

Of Old Winter, trudging slowly, with his pack of ice and snow, 

In the distance over yonder, and it somehow seems as though 

Every tiny little blossom wants to look its very best 

When the frost shall bite its petals and it droops away to rest. 

It's September! It's the fullness and the ripeness of the year; 

All the work of earth is finished, or the final tasks are near, 

But there is no doleful wailing; every living thing that grows, 

For the end that is approaching wears the finest garb it knows. 

And I pray that I may proudly hold my head up high and smile 

When I come to my September in the golden afterwhile 

Skotland - Deel 1

In Junie het ons die kar gepak en reguit deur Skotland toe gery. Dit het ons oor die 12ure geneem en ons het beurte gevat om die 1,000km te ry. Gelukkig was baie van die rit mooi en het ons lekker padkos gehad. Ons het 'n week lank in 'n huisie naby Loch Ness gebly, en elke dag van die oggend tot die aand rondgery (met 'n ernstige vol piekniek mandjie en 'n groot fles koffie of tee) om so veel as moontlik te sien. 

Vooraf het ons Lonely Planet Scotland aangeskaf en ek sal dit werklik aanbeveel vir enige iemand wat Skotland wil aanpak. Meeste mense sal jou ook waarsku teen die Skotse Midges - hulle is soos miniatuur muskiete en sak gewoonlik op mense toe in 'n wolk en byt baie seer. Ek het vir ons Smidge gekoop om die gedoentes af te weer, maar gevind dat Avon se Skin so Soft die heel beste werk. Skin so Soft is nie werklik 'n insekweerder nie, maar werk so goed dat die Skotse bosbou bedryf die goed by die wavrag aanry vir hulle bosbouers. Ek het baie lig onder die insekte deurgeloop, maar manlief het baie swaar gekry en ek moes selfs 'n bosluis verwyder.

Dag 1 - 'n Stukkie van die Cairngorms

Op die eerste dag wou ons 'n bietjie van die Cairngorms sien en het vanaf Drumnadrochit na Spean Bridge en toe op na Aviemore gery. Ons het 'n paar afdraaie gevat en sommer baie gesien. Een van ons eerste stoppe was by Glen Roy, 'n Ystydperk landskap. Ons het ook die Well of Lecht en Dulcie Bridge verken. Al drie die plekke het ons sommer per toeval ontdek en daar was geen mense of ander toeriste om ons te versteur nie.

Dag 2 - Die Applecross Skiereiland - Wester Ross

Op ons tweede dag het ons Wester Ross (in die Noord-Wes Hooglande van Skotland) verken, met die Applecross Skiereiland as ons hoofbestemming. Daar is slegs twee paaie soontoe en die vistas padlangs is absoluut asemrowend. Op een punt het ons so 'n steil pas uitgeklim, dat dit glad gevoel het of ons in die wolke ingery het. In die verte, deur die mis, het ek herte sien wei en oral het mense cairns (klip stapels) gepak. Ons het so baie gestop, dit is 'n wonderwerk dat ons iewers uitgekom het. Ek was net dankbaar vir al die kos wat ons saamgery het, dit het ons werklik aan die gang gehou. 

Oppad soontoe het ons ook deur die Five Sisters of Kintail gery. Dit is 'n pad wat ons goed leer ken het gedurende ons tydjie daar en elke keer wat ons daar deurgery het moes ons net stop omdat dit so mooi is. 

Oral ry mens verby die mooiste lochs en berge. Aan die begin het ek moeite gedoen om die lochs en berge se name te leer ken, maar daar was net te veel. Skotland beslaan 'n derde van Brittanje se vasteland oppervlak. Dit bevat 80% van Brittanje se kuslyn en 90% van Brittanje se vars oppervlak water, maar slegs 10% van die Britse populasie. Dit gee vir mens 'n goeie idee van hoe wyd en uitgestrek en ongerep Skotland werklik is. Op sommige van die paaie het ons geen mense raakgeloop nie, slegs skape.

Dag 3 - Isle of Skye

Die Isle of Skye is soos 'n wonder wereld en ek kon nie glo dat so 'n klein eiland soveel skoonheid kon bevat nie. Die mense wat daar woon is werklik bevoorreg. 

Die Mealt Waterval moet nie misgeloop word nie - dit val 300m oor steil hange in die see in. Ongelukkig is daar baie toeriste hier - die hele eiland is nogal bedrywig - en as ons meer tyd gehad het, sou ons graag 'n stap roete wou volg om die waterval beter te bekyk. Die kuslyn daar is baie indrukwekkend met die styl kranse en groen hange. Die see is soos 'n spieel en die vasteland 'n grys-blou waas aan die anderkant.

Verder op in die eiland het ons toevallig op 'n pad gery wat ons deur die Quiraing berge geneem het - dit is van die mooiste berge waardeur ek al gery het en ons het sommer daar gestop vir 'n lekker lang piekniek tussen die skape en kranse. 

Ongelukkig was die Old Man of Storr toe onder die mis en moet ons dit maar 'n volgende keer gaan kyk - ek sal beslis nie omgee om 'n hele vakansie net op Skye te gaan bly nie. 

Ons het oor die 1,000 fotos geneem en baie rond gery in die sewe dae wat ons daar was - ek skryf dus weer 'n volgende keer verder.